1823’te Ermeni bir anne ve Suriye’den göç eden katolik bir babanın çocuğu olarak dünyaya gelir.
Beyoğlu’nda Basile Kargopoulo’dan sonra açılan ikinci stüdyoyu 1857 yılında El Şark ismi ile açar.
Stüdyonun en parlak dönemi, 1873’de katıldığı Viyana Evrensel Sergisi’yle başlar.
O yıl, Avusturya-Macaristan İmparatorluğu’nun başkenti Viyana’da düzenlenen uluslararası fuar dolayısıyla Osmanlı Devleti bir kitap hazırlatır. Kitabın hazırlanması fikri, Viyana Sergisi komisyonuna başkanlık eden dönemin Nafıa ve Ticaret Nazırı, aynı zamanda Osman Hamdi Bey’in babası olan İbrahim Edhem Paşa’dan gelir. İbrahim Edhem Paşa, 1872 yılında, kıyafet kataloğunda yer alacak fotoğrafların çekimi için Pascal Sébah’ı görevlendirir. “Les Costumes populaires de la Turquie en 1873” (o günün çevirisiyle “Elbise-i Osmaniyye”) adıyla, Osman Hamdi Bey ve Marie de Launay tarafından Fransızca hazırlanan yapıt, Osmanlı coğrafyasında yaşayan her kesimden insanın kıyafetlerini tanıtmaktadır. Pascal Sebah 1873’teki bu sergideki albümle altın madalya alır ve Sultan tarafından 3. derecede Mecidiye Nişanı ile ödüllendilir.
Pascal Sébah’ın “El Şark” stüdyosu ve negatifleri 1881 yılında çıkan yangında kül olur.
Pascal Sébah’ın 1883’te geçirdiği beyin kanaması sonucu felç olması üzerine kardeşi Cosmi Sébah, Pascal’ın oğlu stüdyoyu yöntebilecek yaşa gelene kadar stüdyonun yönetimini devralır. Pascal Sébah 15 Haziran 1886 yılında vefat eder.
1888 yılında henüz 16 yaşında Pascal’ın oğlu Johannes (Jean) Sébah (1872-1947) atölyeyi devir alır ve aynı zamanda Fransız fotoğrafçı Polycarpe Joaillier ile ortak olup stüdyonun ismini Sébah & Joaillier olarak degiştirirler. Kendi ve babasının çekdigi resimlerde “J P Sébah” (Jean Pascal Sébah) imzasını atarak babasının şöhretinden yararlanır.
1905’de Joaillier’in Paris’e geri dönmesiyle birlikte stüdyoyu bir müddet tek başına yöneten Jean 1910’da Hagop İskender ile ortak olur. Jean ve Hagop 1934 yılında emekliye ayrılınca Hagop’un oğlu Bedros İskender ve ortağı İsmail İnsel stüdyoyu devralır. Stüdyo en sonunda İnsel’e kalır ve ismi “Sabah” olarak degiştirilir. Pascal Sébah’ın kurdugu bu ünlü ve Péra’nın en büyük stüdyosu açıldıktan 95 sene sonra 1952’de kapanır. Johannes Sébah Haziran 1947’de öldüğü vakit babası gibi o da Feriköy Latin Katolik Mezarlığı’na gömülmüştür.
